واسیلی پرونکی‌شچف و واسیلی چلیوسکین افسران جوان ناوگان روسیه بودند که از یاکتسک به سوی اقیانوس یخچال با کشتی بادبانی به رهبری فرمانده ویتوس بی‌رینگ در تابستان ۱۷۳۵ حرکت کردند. برخلاف منع امپراتوری، آزمایش های باورنکردنی و خطر مرگ پیش رو برای همه اعضای این اکتشاف وجود داشت ولی دلباختگی یک دختر جوان به یکی از شخصیت‌ها سبب شد تا مسیر ادامه یابد؛ زیرا انجام وظیفه، رسیدن به دوردست ترین نقطه قاره اوراسیا و گذاشتن وسعت اراضی قطبی در نقشه‌های جهان هدف اصلی زندگی شان بود.