خط داستانی
نمای نزدیک ترکیبی تحریکآمیز و احتمالا خطرناک از دو جنبهٔ مخالف فرم فیلم است: صدای مشترکِ «هنر-مستند» شامل مصاحبههایی با انقلابیون نیکاراگوئه دربارهٔ هنر، تبلیغ و استعمارگری، و پردازش تصویری از زیبایی که به سمت abstraction میرود، در حالی که دوربین بیوقفه بر اشیای اتاق یا تصاویر ۱۷ عکاسی بزرگشان حرکت میکند.
