کتاب "تلویزیون مردم را به خود می‌آورد" یک اثر بنیادی در نقد رسانه‌های محبوب به عنوان ابزاری برای کنترل اجتماعی است که به طور ظریف بر جمعیت تأثیر می‌گذارد و به نفع قدرت‌ها—شرکت‌هایی که وضعیت موجود را حفظ و از آن سود می‌برند—عمل می‌کند. در حالی که موزیک ضبط شده پخش می‌شود، متنی در حال حرکت، نمایش تجاری تلویزیون را محکوم می‌کند تا ساختار سودی را که چرخ‌های صنعت رسانه را روان می‌کند، افشا کند. تلویزیون به عنوان حامی فریبنده‌ای برای موتورهای شرکتی جهان ظاهر می‌شود. با تصاحب رسانه‌ای که به آن انتقاد می‌کند—استفاده از تلویزیون در واقع علیه خود—سررا استراتژی خاصی از گروه‌های ویدیویی ضد شرکتی اولیه را به کار می‌برد که همچنان برای هنرمندان ویدیویی متعهد به تجزیه انتقادی از چنگال سیاسی و ایدئولوژیک رسانه‌ها ضروری است.