خط داستانی
ترکیبی از تصاویر انتزاعی و، گویی از یک نقاشی من ری، دهانی بزرگ در پیشزمینه با رژ لب قرمز به آرامی یک کبد خام را میبلعد و سپس به خوردن یک کارت پستال ادامه میدهد. در همین حال، آهنگهای عاشقانه ناپلی در پسزمینه پخش میشوند. همانطور که آندره جیونتا میگوید: در عین حال، آنها به عنوان یک اغراق از مؤنث در یک ثبت آغشته به زیباییشناسی پاپ عمل میکنند (آنها لبها و آرایش کاملی هستند)، اما در آن، گوشت عنصر عمیق تخطی را معرفی میکند، با تنشهای مدفوعی.
