خط داستانی
فیلمی است که به طور مشخص برای یک نمایش گروهی در وین ساخته شد که از طریق بازتاب به فیلم آن مایکل اسنو در سال ۱۹۵۶ و رویکردهای متعدد او که بین رسانه و قالب به طور سیال منتقل میشوند، پاسخ میدهد. قطعهای بیوقفه از تبلیغات تلویزیونی به صورت پیوسته با طنز و نوستالژی همراه است و لذتهای وعده داده شده سرمایهداری مصرفگرایِ دیرهنگام را از طریق شکلی معاصر از détournement بازنویسی میکند
