در گذشته ها، اوضاع فرق داشت. هنر هم همین طور. هنر تجربه و دانش انسانی را می آموخت و منتقل می کرد. اما در دنمارک امروز، چیزی دیگر از هنر می خواهد. باید تجربه کند و افق تازه ای بگشاید. این تقریباً یک نیاز سیاسی است. هر چه سیاست سنتی تر باشد، الزامات سیاسی صحیح برای هنرمند شدیدتر می شود. خوگه های بریده و خوک های رُپسیده کافی نیستند! هنر باید جلوتر برود. اما چگونه هنرمند فقیر می تواند از پیشینیانش عبور کرده و به موفقیت برسد؟