خط داستانی
در آغاز دستی بود و این دست دیگران را میکشید، سپس شانهها، سرها، پاها و در نهایت، خود انیماتور. با الهام از مجموعه گستردهای از هنرها و سبکهای تصویرسازی، این فیلم به طور مداوم خودش را دوباره اختراع میکند – زیرا کشیدن یک «موجود بیجان» مانند خلق تصویری بدون زندگی است.
