خط داستانی
در طی نود دقیقه فیلم سعی دارد نشان دهد که چگونه هلند مستعمرهاش را به عنوان یک سازمان استعماری اداره میکرد و روابط در آن زمان چگونه بود. توضیحات معمول کنار گذاشته شده و به جای آن اشعار و آوازهایی به زبان بعاها اندونزیایی در یک ترکیب صوتی دیجیتال گنجانده شده است. در فیلم «مادر داو، چون تاییها»، بیننده میبیند که دستگاه استعماری در دههِ بیستِ قرن بیستم چگونه در جهانی بسیار متفاوت از اروپا غربی کاشته شده بود.
