خط داستانی
لای نسخههای «چرخش» محبوب لامبث واک را ویرایش کرد (شامل دیانگو رینهارت بر روی گیتار و استفان گراپلی بر روی ویولن) و آنها را با مجموعهای از تصاویر فیلمی مستقیم، خراشیده و نقاشی شده ترکیب کرد. او به ویژه از یک سولو گیتار نهایی (با خط افقی لرزان) و سولو کنترباس (با خط عمودی کوبنده) خوشحال بود. برای این فیلم، لای نیازی به گنجاندن هیچ شعار تبلیغاتی نداشت؛ دوستانش در انجمن توسعه گردشگری و صنعتی، که از بیخانمانی لای و خانوادهاش شوکه شده بودند، ترتیب دادند که TIDA فیلم را حمایت کند - که این موضوع باعث وحشت بوروکراتهای دولتی شد که نمیتوانستند درک کنند چرا یک رقص محبوب به عنوان یک جاذبه گردشگری در نظر گرفته میشود.
