والتر روتمن (زاده ۲۸ دسامبر ۱۸۸۷ – درگذشته ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۱) کارگردان سینمای آلمانی بود و همراه با هانس ریشتر، وایکینگ اگلینگ و اسکار فیشینگر از هنرپیشه‌های اولیه آلمانی فیلم تجربی بود. روتمان در فرانکفورت آم ماین متولد شد. فعالیت سینمایی او از اوایل دهه 1920 آغاز شد. اولین فیلم‌های کوتاه انتزاعی او، Lichtspiel: Opus I (1921) و Opus II (1923)، آزمایش‌هایی با اشکال جدید بیان فیلم بودند. روتمن و همکارانش در آواجنبش nt garde زبان فیلم را به عنوان رسانه ای با تکنیک های رسمی جدید غنی کرد.

روتمن یکی از نمایندگان برجسته هنر و موسیقی آوانگارد بود. انتزاع های اولیه او در جشنواره بادن-بادن ۱۹۲۹ با وجود اینکه تقریباً هشت ساله بودند، مورد تحسین بین المللی قرار گرفتند. روتمن مجوز دستگاه برش موم را از اسکار فیشینگر برای ایجاد جلوه های ویژه برای لوته راینیگر صادر کرد. او به همراه اروین پیسکاتور روی این فیلم کار کردندملودی جهان (1929)، اگرچه او را بیشتر با برلین به یاد می آورند: Die Sinfonie der Großstadt (برلین: سمفونی یک شهر بزرگ، 1927).

در دوره نازی ها او به عنوان دستیار کارگردان لنی ریفنشتال در فیلم پیروزی اراده (1935) کار کرد. او بر اثر جراحات وارده در هنگام کار در خط مقدم به عنوان عکاس جنگ در برلین جان باخت.